A lot of Park and a little Recreation

Na een cornflakesontbijt op de rand van de Grand Canyon, reden we via de east-rim van het grandieuze natuurwonder richting Monument Valley, een ander natuurpareltje dat uitgebaat wordt door Navajo-indianen.

Onderweg smulden we van de Amerikaanse cultuur in het drive-in restaurant Sonic, waar we een caloriebom opdronken. Of hoe omschrijf je anders een oreo cheesecake- en een chocolate cream pie- shake? Het drive-in only regime liet ons wat verward achter, maar we lieten het niet aan ons hart komen, want toen we indrukwekkende rotsformaties spotten langs de weg, wisten we dat onze volgende stop naderde.

Eens aangekomen bij Monument Valley ontmoetten we Marvin, onze gids voor de komende avond, nacht en ochtend. We hadden namelijk een heus arrangement geboekt met een sunset- en sunriserit doorheen het reservaat en een overnachting in een authentieke indianenhut, een hogan. Marvin racete met zijn safari-achtige jeep doorheen het landschap en wij genoten op de achterbank. Met veel verbeelding – en dat hebben de indianen – is bijna elke rots een natuurlijk sculptuur van een olifant, arend, George Washington of een Indian chief. ’s Avonds troepten we met nog andere reizigers samen rond ons avondmaal; Navajo taco’s. Na wat Native American gedans en muziek bracht Marvin ons naar onze slaapplaats. We sloten de avond af met een zalige sterrenhemel in de pikdonkere nacht en vielen in slaap in onze snikhete hut. Toen er ’s nachts regendruppels via het verluchtingsgat naar binnen sijpelden was het dan ook meer een verfrissing dan een zorg! Om half zes werden we gewekt om de zon te zien opkomen tussen de indrukwekkende rotsen van Monument Valley.

Een prachtige start van een dag die ons daarna naar Antelope Canyon bracht, een slot canyon. Het was opnieuw een indiaan die tussen de zanderige canyonwanden fotografisch advies gaf. Zoals aangeraden wordt, bezochten we de canyon op het middaguur omdat de lichtinval dan voor de mooiste beelden zorgen.

Voor we Zion National Park onveilig maakten met onze –ondertussen al redelijk zanderige – bergschoenen, maakten we een tussenstop bij Lake Powell in Page. We voelden ons nogal vuil na onze nacht op de zandvlakte van Monument Valley, dus waagden we een verfrissend sprongetje in het helblauwe water (na wat zeep en shampoo te hebben gesmeerd) en deden een verkwikkend dutje op de kleurrijke kliffen. Aangekomen bij Zion restte ons enkel nog de opgave om een slaapplaats te vinden. We hadden op voorhand besloten dat we zouden kamperen, maar omdat de campgrounds van het park volzet waren, dreigde de nacht avontuurlijker te worden dan voorzien. Gelukkig vonden we toch nog een plekje dichtbij het park voor onze auto, die we voor de gelegenheid omdoopten tot een mobilhome. Het voordeel van compact kamperen is dat je ’s ochtends vroeg erg enthousiast bent om je benen te strekken en Zion National Park is een paradijs voor zowel geoefende als niet-geoefende liefhebbers van de wandelsport. Het leuke aan Zion is dat er vrij veel bomen staan waardoor de wandelpaden af en toe in de schaduw baden, een welkom geschenk in Zion, waar het vrij warm kan worden.

Met de bergwandelingen in ons benen, waren we uit op meer van dat in Bryce National Park, onze volgende en laatste natuurstop. In dit park lachtte het geluk ons toe en veroverden we het allelaatste kampeerplaatsje op de Sunset Campround. We sloten de avond af met een fantastisch zicht op de zonsondergang en  een Budweiser in de hand. Het is moeilijk om een favoriet park te kiezen, want ze zijn allen anders en onze persoonlijkheid is nu eenmaal zo dat we niets of niemand graag uitsluiten, maar Bryce zou missschien toch wel ons favorietje kunnen zijn. De rotsen zijn hier precies ruïnes van een decadent Romeins palies van weleer. In Bryce koelt het ’s avonds goed af, zo merkten we die nacht aan de temperatuur in onze auto. De volgende ochtend hadden we scenic drive doorheen het park nodig om opnieuw op krachten te komen. Een wandeling tussen de Hoodoo’s (de zuilen in Bryce) zat er tot onze grootste spijt niet meer in, door een knie die niet mee wilde. Onze laatste dag in de natuur werd dan ook een rustige, al konden we op de weg naar Las Vegas toch ook weer onze ogen soms niet geloven.

Advertenties

2 gedachtes over “A lot of Park and a little Recreation

  1. Amai, weeral mooie foto’s en een spetterende belevenis.
    Adembenemende uitzichten en steeds twee lachende en genietende meisjes erbij.
    Zoen mama

  2. prachtig gewoon ! en vooral jullie lijken te passen in de omgeving als 2 vissen in het water, of misschien beter als 2 indianen in de canyon (?)

    ook een bedankje voor de mooie filmpjes, foto’s en teksten.
    en nu nog genieten van de luxe in Vegas!
    goed gedaan meisjes! xx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s